Elektroda nietopliwa (wolframowa) do spawania TIG

Elektroda nietopliwa

Elektroda nietopliwa to okrągły pręt wykonany z czystego wolframu lub wolframu uszlachetnionego (np. tlenkiem toru ThO2, tlenkiem cyrkonu ZrO2, tlenkiem lantanu La2O3). Służy do spawania w metodzie TIG, to właśnie między elektrodą nietopliwą, a elementem spawanym, w osłonie gazów obojętnych tworzy i jarzy się łuk spawalniczy.

Wysoka temperatura topnienia Wolframu sięgająca 3873K (ok. 3600oC), znakomita przewodność cieplna i elektryczna, niski stopień parowania w wysokiej temperaturze to cechy charakteryzujące czysty Wolfram. Dzięki dodatkom uszlachetniającym w postaci tlenków, polepszono właściwości elektrod wolframowych o łatwiejsze zajarzanie łuku, większą stabilność łuku spawalniczego, większą trwałość elektrody.

W procesie spawania TIG, elektroda wolframowa stopniowo paruje, wskutek czego powstają drobne ubytki w elektrodzie. Przy spawaniu prądem przemiennym AC, zjawisko to zachodzi znacznie szybciej niż przy spawaniu prądem DC.

Przy wyborze elektrody wolframowej należy kierować się następującymi kryteriami:

  • Średnica i typ elektrody wolframowej.
  • Jakość i porowatość powierzchni elektrody.
  • Odpowiednia geometria ostrza elektrody.

Rodzaje elektrod nietopliwych ze względu na średnicę:

  • 1,0 [mm]
  • 1,6 [mm]
  • 2,0 [mm] 
  • 2,4 [mm]
  • 3,2 [mm]
  • 4,0 [mm]
  • 4,8 [mm]
  • 6,4 [mm]

Elektroda nietopliwa, podział ze względu na dodatki uszlachetniające:

  • Elektroda WP (zielona) – czysty wolfram.
  • Elektroda WT 20 (czerwona) – wolfram z dodatkiem tlenku toru.
  • Elektroda WC 20 (szara) – wolfram z dodatkiem tlenku ceru.
  • Elektroda WL 15 (złota) – wolfram z dodatkiem tlenku lantanu.
elektroda nietopliwa

Elektroda nietopliwa. Zastosowanie.

 

Zostaw komentarz

Wyszukiwarka
Kategorie